งานรวมญาติ
Somchai's family reunites in Chiang Mai — tradition, duty, and belonging.
Read in Thai · Show English for the translation
ทุกปีช่วงสงกรานต์ ครอบครัวใหญ่ของเราจะนัดรวมตัวที่บ้านเชียงใหม่
túk bpii chûang sǒng-graan krâwp-krua yài kǎwng rao jà nát ruam-dtua tîi bâan chiang-mài
ปีนี้มีทั้งปู่ย่า ลุงป้า และหลานที่เพิ่งเกิด
bpii níi mii táng bpùu-yâa lung-bpâa lɛ́ lǎan tîi pʉ̂ng gə̀ət
ตอนเช้าทุกคนช่วยกันทำบุญตักบาตรหน้าบ้าน
dton cháao túk kon chûay gan tam-bun dtàk-bàat nâa bâan
กลิ่นข้าวหลามแ ละน้ำพริกหนุ่มทำให้รู้สึกว่ากลับบ้านจริงๆ
glìn kâao-lǎam lɛ́ náam-prík nùm tam hâi rúu-sʉ̀k wâa glàb bâan jing jing
ปู่เล่าเรื่องสมัยก่อนที่ยังทำนาและเดินไปวัดด้วยเท้าเปล่า
bpùu lâo rʉ̂ang sà-mǎi gàwn tîi yang tam naa lɛ́ dəən bpai wát dûay táo bplào
บางคนในรุ่นเราเติบโตในกรุงเทพฯ จึงฟังเรื่องเหล่านั้นด้วยความสงสัยและชื่นชม
baang kon nai rûn rao dtə̀əp-dtoo nai grung-têep jeung fang rʉ̂ang láo nán dûay kwaam sǒng-sǎi lɛ́ chúen-chom
ตอนบ่ายมีการพูดคุยเรื่องมรดกที่ไม่ใช่เงิน แต่เป็นความรับผิดชอบ
dton bàai mii gaan pûut-kui rʉ̂ang maaw-rá-dòk tîi mâi châi ngen dtàae bpen kwaam ráp-pít-châwp
พี่ชายบอกว่าการดูแลผู้ใหญ่คือหน้าที่ที่ทำด้วยใจ ไม่ใช่ภาระ
pîi-chaai bàwk wâa gaan duu-lɛɛ pûu-yài keu nâa-tîi tîi tam dûay jai mâi châi paa-rá
ผมเองรู้สึกเกรงใจที่อยู่ห่างบ้านนาน แต่ทุกคนบอกว่าการกลับมาก็พอ
pǒm eeng rúu-sʉ̀k greeng-jai tîi yùu hàang bâan naan dtàae túk kon bàwk wâa gaan glàb maa gâw pɔɔ
เย็นนั้นเรานั่งล้อมวง กินข้าวและหัวเราะเรื่องเก่าๆ
yen nán rao nâng láwm wong gin kâao lɛ́ hǔa-ráw rʉ̂ang gào gào
หลานตัวเล็กวิ่งเล่นจนปู่ยิ้มจนตาหยี
lǎan dtua lék wîng lên jon bpùu yím jon dtaa yǐi
ก่อนนอน แม่กระซิบว่า บ้านไม่ได้อยู่ที่ตัวอาคาร แต่อยู่ที่คน
gàwn nawn mɛ̂ɛ grà-síp wâa bâan mâi dâai yùu tîi dtua aa-kaan dtàae yùu tîi kon
ผมเข้าใจประโยคนั้นชัดขึ้นหลังจากเห็นทุกคนรวมกันอีกครั้ง
pǒm kâo-jai bprà-yòok nán chát kʉ̂n lǎng jàak hěn túk kon ruam gan ìik kráng
วันรุ่งขึ้นก่อนกลับกรุงเทพฯ เราไหว้บรรพบุรุษที่หิ้งพระ
wan rûng kʉ̂n gàwn glàb grung-têep rao wâai ban-pá-bù-rùt tîi hîng prá
การจากลามีทั้งความอาลัยและความสบายใจ
gaan jàak-laa mii táng kwaam aa-lai lɛ́ kwaam sà-baai-jai
เพราะรู้ว่าปีหน้า ถ้ายังมีแรง เราจะกลับมารวมกันอีก
práw rúu wâa bpii nâa tâa yang mii rɛɛng rao jà glàb maa ruam gan ìik
นั่นคือประเพณีที่ไม่มีใครบังคับ แต่ทุกคนอยากรักษาไว้
nân keu bprà-pee-nii tîi mâi mii krai bang-káp dtàae túk kon yàak rák-sǎa wái
และสำหรับผม มันคือเหตุผลที่ทำให้คำว่าครอบครัวมีความหมายลึกซึ้ง
lɛ́ sǎm-ràp pǒm man keu hèet-pǒn tîi tam hâi kam wâa krâwp-krua mii kwaam-mǎai lʉ́k-súeng