ร้านของเก่า
Pim finds an antique shop in old Bangkok and reflects on memory.
Read in Thai · Show English for the translation
ในซอยแคบหลังวัด มีร้านของเก่าที่เปิดมานานกว่าสี่สิบปี
nai sooi kâaep lǎng wát mii ráan kǎwng gào tîi bpə̀ət maa naan gwàa sìi-sìp bpii
เจ้าของร้านเป็นลุงผมขาว ที่จำที่มาของทุกชิ้นได้โดยไม่ต้องดูสมุด
jâo-kǎwng ráan bpen lung pǒm kǎao tîi jam tîi-maa kǎwng túk chín dâai dooi mâi dtâwng duu sà-mùt
ชั้นวางเต็มไปด้วยนาฬิกาเก่า เครื่องลายคราม และรูปถ่ายขาวดำ
chán wáai dtem bpai dûay naa-lí-gaa gào krʉ̂ang laai-kraam lɛ́ rûup-tàai kǎao-dam
กลิ่นไม้และน้ำมันขัดเงาทำให้เวลาดูช้าลง
glìn mái lɛ́ nám-man kàt ngao tam hâi wee-laa duu cháa long
ดิฉันยกกล้องฟิล์มเก่าขึ้นมา แล้วลุงเล่าว่าเคยเป็นของช่างภาพตลาดนัด
dì-chǎn yók glâwng fîm gào kʉ̂n maa lɛ́ɛo lung lâo wâa koie bpen kǎwng châang-pâap dtà-làat-nát
เขาถ่ายภาพผู้คนธรรมดา จนภาพเหล่านั้นกลายเป็นประวัติศาสตร์เงียบๆ
kǎo tàai pâap pûu-kon tam-má-daa jon pâap láo nán glaai bpen bprà-wàt-sàat ngîap ngîap
ดิฉันนึกถึงรูปเก่าของย่าที่บ้าน แล้วรู้สึกว่าของเก่าไม่ได้มีค่าแค่ราคา
dì-chǎn núek tǔng rûup gào kǎwng yâa tîi bâan lɛ́ɛo rúu-sʉ̀k wâa kǎwng gào mâi dâai mii kâa kâae raa-kaa
ค่าของมันอยู่ที่เรื่องที่ยังถูกเล่าต่อ
kâa kǎwng man yùu tîi rʉ̂ang tîi yang tùuk lâo dtàw
ลูกค้าบางคนเข้ามาแค่ขออนุญาตดู โดยไม่ซื้อ
lûuk-káa baang kon kâo maa kâae kǎw à-nú-yâat duu dooi mâi súue
ลุงบอกว่า ไม่เป็นไร ร้านนี้เปิดให้คนได้หายใจช้าลง
lung bàwk wâa mâi bpen rai ráan níi bpə̀ət hâi kon dâai hǎai-jai cháa long
ในเมืองที่ทุกอย่างเร่งรีบ คำพูดนั้นฟังเหมือนยา
nai mueang tîi túk yàang rêeng-rîip kam-pûut nán fang mǔean yaa
ก่อนออก ดิฉันซื้อเข็มกลัดเก่าชิ้นเล็กเป็นของที่ระลึก
gàwn àwk dì-chǎn súue kěm-glàt gào chín lék bpen kǎwng tîi-rá-lʉ́k
ไม่แพง แต่หนักด้วยความหมาย
mâi pɛɛng dtàae nàk dûay kwaam-mǎai
ลุงห่อด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์เก่า แล้วยิ้มเหมือนส่งต่อความทรงจำ
lung hàw dûay grà-dàat nǎng-sǔu-pim gào lɛ́ɛo yím mǔean sòng dtàw kwaam-song-jam
เดินออกจากซอย เสียงเมืองกลับดังอีกครั้ง
dəən àwk jàak sooi sǐiang mueang glàb dang ìik kráng
แต่ในกระเป๋า ดิฉันถือชิ้นส่วนของเวลาที่ช้ากว่า
dtàae nai grà-bpǎo dì-chǎn tʉ̌ʉ chín-sùan kǎwng wee-laa tîi cháa gwàa
และตั้งใจว่าจะเล่าเรื่องร้านนี้ให้คนอื่นฟัง
lɛ́ dtâng-jai wâa jà lâo rʉ̂ang ráan níi hâi kon ʉ̀ʉn fang
เพราะของเก่ามีชีวิต เมื่อมีคนยังจำ
práw kǎwng gào mii chii-wít mûea mii kon yang jam